www.maranatha.it

 

 

Miserére mei, Deus - Psalmus 50
 

 

 

Pietà di me, o Dio,
secondo la tua misericordia;
nella tua grande bontà
cancella il mio peccato.
Lavami da tutte le mie colpe,
mondami dal mio peccato.

Le mie colpe io le riconosco,
il mio peccato mi sta sempre dinanzi.
Contro di Te, contro Te solo ho mancato,
quello che è male ai Tuoi occhi ho l'ho fatto;
perciò sei giusto quando parli,
retto nei Tuoi giudizi.

Ecco, io sono generato nella colpa,
concepito dagli ardori di mia madre.
Ma Tu vuoi la sincerità del cuore,
e nella mia notte, mi fai conoscere la sapienza.
Purificami con issopo e sarò mondato;
lavami e sarò bianco ancor più della neve.

Fammi sentire letizia e gioia,
esulteranno le ossa che hai spezzato.
Distogli il Tuo sguardo da ogni mio peccato,
cancella tutte le mie colpe.
Crea in me un cuore puro, o Dio,
rinnova in me uno spirito saldo.

Non respingermi dalla Tua presenza
e non privarmi del Tuo santo Spirito.
Rendimi la gioia di essere salvato,
e lo spirito generoso mi sostenga.

Insegnerò le Tue vie agli erranti,
i peccatori a Te torneranno.
Liberami dal sangue, Dio,
Dio mia salvezza,
e la mia lingua esalterà la Tua giustizia.
Signore, apri le mie labbra,
e la mia bocca proclami la Tua lode;

poiché il sacrificio Tu non gradisci,
e, se io offro olocausti, non li accetti.
Uno spirito contrito è sacrificio a Dio,
un cuore affranto e umiliato,
tu, o Dio, non disprezzerai.

Nel Tuo amore fa grazia a Sion,
le mura rialza di Gerusalemme.
I sacrifici prescritti allora gradirai,
l'olocausto e l'intera oblazione:
allora immoleranno vittime sul Tuo altare.

 



 

Miserére mei, Deus,
secund
úm magnam misericórdiam tuam.
Et sec
úndum multitúdinem miseratiónum tuárum,
dele iniquiat
átem meam.
Amplius lava me ab iniquit
áte mea:
et a pecc
áto meo munda me.

Quóniam iniquitátem meam ego cognósco:
et pecc
átum meum contra me est semper.
Tibi soli pecc
ávi,
et malum coram te feci:
ut justific
éris in sermónibus tuis,
et vincas cum judic
áris.

Ecce enim in inquitátibus concéptus sum:
et in pecc
átis concépit me mater mea.
Ecce enim verit
átem dilexísti:
incérta et occ
últa sapientiæ tuæ manifestásti mihi.
Aspérges me hyss
ópo, et mundábor:
lav
ábis me, et super nivem dealbábor.

Audítui meo dabis gáudium et lætítiam:
et exsult
ábunt ossa humiliáta.
Av
érte fáciem tuam a peccátis meis:
et omnes iniquit
átes meas dele.
Cor mundum crea in me, Deus:
et sp
íritum rectum ínnova in viscéribus meis.

Ne proícias me a fácie tua:
et sp
íritum sanctum tuum ne áuferas a me.
Redde mihi l
ætítiam salutáris tui:
et sp
íritu principáli confírma me.

Docébo iníquos vias tuas:
et
ímpii ad te converténtur.
L
íbera me de sanguínibus,
Deus, Deus sal
útis meæ:
et exsult
ábit lingua mea iustítiam tuam.
D
ómine, lábia mea apéries:
et os meum annunti
ábit laudem tuam.

Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique:
holoc
áustis non delectáberis.
Sacraf
ícium Deo spíritus contribulátus:
cor contr
ítum, et humiliatum,
Deus, non desp
ícies.

Benigne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion:
ut
ædificéntur muri Ierúsalem.
Tunc accept
ábis sacrifícium iustítiæ,
oblati
ónes, et holocáusta:
tunc imp
ónent super altáre tuum vítulos.


 


 

 

Miserére mei, Deus - Phalmus 50