M ISSALE R OMANUM E X D ECRETO SS. C ONCILII T RIDENTINI R ESTITUTUM A UCTORITATE S. P II P p. V P ROMULGATUM B. JOANNIS Pp. XXIII C URA R ECOGNITUM
C opertina P remessa G enerale I struzione U niversae E cclesiae sull’applicazione della L ettera A postolica M otu P roprio data "S ummorum P ontificum" di S.S. B enedetto P.P. XVI I ntroduzione al R ito S traordinario C ose utili da sapersi per chi impara a C elebrare secondo il R ito di S an P io V D ocumenti R ubriche R itus S ervandus D e D efectibus 1) P ræparatio ad M issam 2) O rdo M issæ 3) G ratiarum actio post M issam O razioni P reghiere prima della M essa P reghiere dopo la M essa A ppendice T utto il M i ssale R omanum 1962 in pdf. (online) C arteglorie C antus ad L i bitum G raduale R omanum (online) C anto G regoriano in MP3 (online) O rdinario della M essa L atino-I taliano per i F edeli C alendario L iturgico F estivo 2012 D ivinum O fficium (S. Miss æ, Breviarium, Calendarium) V ideo per I mparare a C elebrare la M e ssa T ridentina (online)
P RAEPARATIO AD M ISSA M
Il Sacerdote che si accinge a celebrare la Santa Messa provvede a raccogliersi spiritualmente e a distaccarsi dal mondo: recita in sacrestia, prima ancora di indossare i paramenti sacri, le preghiere prescritte. Queste preghiere sono composte da una parte generale, dalle orazioni da dirsi a seconda del giorno, dalle orazioni di sant'Ambrogio e di san Tommaso d'Aquino, alla S. Vergine Maria, a san Giuseppe, a tutti gli Angeli e i Santi, al Santo in onore del quale si celebra la S. Messa e dalla formula di intenzione per la celebrazione. Prima di assistere alla S. Messa, costituisce eccellente preparazione ad Essa e alla S. Comunione recitare le seguenti preghiere. Prepararsi con la Chiesa e ringraziare Iddio con Essa, significa assicurarsi una buona Comunione ed una piena partecipazione al Sacrificio dell'Altare e quindi a quello della Croce.
1. ORATIONES 2. INDUITUR SACERDOTALIBUS PARAMENTIS 3. BENEDICTIO AQUÆ 4. ASPERSIO
ORATIONES
Antiphona N e reminiscáris, * Dómine, delícta nostra, vel paréntum nostrórum, neque vindíctam sumas de peccátis nostris. (T. P.: Allelúia). Psalmus 83 Q uam dilécta habitátio tua, Dómine exercítuum! * desíderat, lànguens concupíscit ánima mea in átria Dómini; C or meum, et caro mea * exultánt ad Deum vivum. E tiam passer invénit domum: * et hirúndo nidum sibi, ubi ponat pullos suos: A ltária tua, Dómine exercítuum: * Rex meus, et Deus meus! B eáti, qui hábitant in domo tua, Dómine, * perpétuo laudant te. Beátus vir, cuius auxílium est a te, * cum sacra itínera in ánimo hábet: T ranseúntes per vallem áridam, fontem fácient eam, * ac beneditiónibus véstiet eam plúvia prima. Procédent de róbore in róbur: * vidébunt Deum deórum in Sion. D ómine exercítuum, áudi oratiónem meam; * áuribus pércipe, Deus Iacob. Clípeus noster, áspice, Deus, * et réspice fáciem uncti tui. V ere, mélior est dies unus in átriis tuis, * quam álii mílle; C onsístere malo in límine domus Dei mei, * quam morári in tabernáculis peccatórum. N am sol et clípeus est Dóminus Deus: * grátiam et glóriam largítur Dóminus; N on negat bona eis * qui ámbulant in innocéntia. D ómine exercítuum, * beátus homo qui cónfidit in te. G loria Patri, et Filio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio et nunc et semper, * et in sæcula sæculórum. Amen. Psalmus 84 P ropítius fuísti, Dómine, terræ tuæ; * bene vertísti sortem Iacob. Dimisísti culpam pópuli tui; * operuísti ómnia peccáta eórum. C ontinuísti ómnem iracúndiam tuam, * destitísti a furóre iræ tuæ. Restítue nos, Deus Salvátor noster, * et depóne indignatiónem tuam advérsus nos. N um in ætérnum irascéris nobis, * aut exténdes iram tuam in omnes generatiónes? Nonne tu vitam restítuet nobis, * et pópulus tuus lætábitur in te? O sténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam, * et salútem tuam da nobis. Audiam, quid loquátur Dóminus Deus, * profécto lóquitur pacem P ópulo suo et sanctis suis * et eis qui corde convertúntur ad eum. Certe propínqua est salus eius timéntibus eum, * ut hábitet glória in terra nostra. M isericórdia et fidélitas óbviam vénient sibi, * iustítia et pax inter se osculabúntur. Fidélitas germinábit ex terra, * et iustítia de coelo prospíciet. D óminus quoque dábit bonum, * et terra nostra dábit fructum suum. Iustítia ante eum incédet, * et salus in via gréssuum eius. G loria Patri, et Filio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio et nunc et semper, * et in sæcula sæculórum. Amen. Psalmus 85 I nclína, Dómine, áurem tuam, exáudi me, * quia miser et pauper sum ego. Custódi ánimam meam, quia devótus sum tibi; * salvum fac servum tuum sperántem in te. D eus meus es tu: miserére mei, Dómine, * quia assídue ad te clamo. Lætífica ánimam servi tui, * quia ad te, Dómine, ánimam meam attóllo. T u énim, Dómine, es bonus et clémens, * plenum misericórdiæ in omnes qui ínvocant te. Auscúlta, Dómine, oratiónem meam, * et atténde ad vocem obsecratiónis meæ. D ie tribulatiónis meæ clamo ad te, * quia exáudies me. Non est tibi par inter deos, Dómine, * et non est opus símile óperi tuo: O mnes gentes, quas fecísti, vénient et adorábunt te, Dómine, * et prædicábunt nomen tuum. Quia magnus es tu et facis mirabília, * tu solus es Deus. D oce me, Dómine, viam tuam, ut ámbulem in veritáte tua, * dírige cor meum, ut tímeat nomen tuum. Celebrábo te, Dómine, Deus meus, toto corde meo, * et prædicábo nomen tuum in ætérnum. Q uia misericórdia tua magna fuit erga me, * et eripuísti ánimam meam de profúndis inférni. Deus, supérbi insurrexérunt contra me,+ et turba præpoténtium insidiátur vitæ meæ, * neque te ponunt ante óculos suos. S ed tu, Dómine, Deus miséricors es et benígnus, * tardus ad iram, summe clémens et fidélis. Réspice in me, et miserére mei; * da robur tuum servo tuo et salvum fac fílium ancíllæ tuæ. S ígnum da mihi favóris tui, ut vídeant,+ qui odérunt me et confundántur, * quod tu, Dómine, adiúveris me et consolátus sis me. G loria Patri, et Filio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio et nunc et semper, * et in sæcula sæculórum. Amen. Psalmus 115 C onfísus sum, étiam cum dixi: * "Ego afflíctus sum valde"; E go dixi in pavóre meo: * "Omnis homo fallax!" Q uid retríbuam Dómino, * pro ómnibus quæ tríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam: * et nómen Dómini invocábo. V ota mea Dómino reddam * coram ómni pópulo eius. P retiósa est in óculis Dómini, * mors sanctórum eius. O Dómine, ego servus tuus sum +, ego servus tuus, fílius ancíllæ tuæ: * solvísti víncula mea. T ibi sacrificábo sacrifícium laudis, * et nomen Dómini invocábo. V ota mea Dómino reddam * cora omni pólulo eius, I n átriis domus Dómini, * in médio tui, Ierúsalem. G loria Patri, et Filio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio et nunc et semper, * et in sæcula sæculórum. Amen. Psalmus 129 D e profúndis clamo ad te, Dómine: * Dómine, áudi vocem meam. Fiant áures tuæ inténtæ * ad vocem obsecratiónis meæ. S i delictórum memóriam serváveris, Dómine, * Dómine, quis sustinébit? Sed penes te est peccatórum vénia, * ut cum reveréntia serviátur tibi. S pero in Dóminum, * spérat ánima mea in verbum eius; Exspéctat ánima mea Dóminum, * magis quam custódes auróram. M agis quam custódes auróram, * exspéctat Isræl Dóminum, Quia penes Dóminum misericórdia, * et copiósa penes eum redémptio. E t ipse rédimet Israël * ex ómnibus iniquitátibus eius. G loria Patri, et Filio, * et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio et nunc et semper, * et in sæcula sæculórum. Amen. Antiphona N e reminiscáris, * Dómine, delícta nostra, vel paréntum nostrórum, neque vindíctam sumas de peccátis nostris. (T. P.: Allelúia). K yrie, eléison C hriste, eléison K yrie, eléison P ater noster (in segreto) (se c’è il ministrante risponde) V/. et ne nos indúcas in tentatiónem. R/. sed líbera nos a malo. V/. Ego dixi: Dómine, miserére mei. R/. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi. V/. Convértere, Dómine, aliquántulum. R/. Et deprecáre super servos tuos. V/. Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos. R/. Quemádmodum sperávimus in te. V/. Sacerdótes tui induántur iustítiam. R/. Et sancti tui exsúltent. V/. Ab occúltis meis munda me, Dómine. R/. Et ab aliénis parce servo tuo. V/. Dómine, exáudi oratiónem meam. R/. Et clámor meus ad te véniat. O rémus A ures tuæ pietátis, mitíssime Deus, inclina précibus nostris, et gratia Sancti Spíritus illúmina cor nostrum: ut tuis mystériis digne ministrare, teque ætérna caritate dilígere mereámur. Deus, cui omne cor patet et omnis volúntas lóquitur, et quem nullum latet secrétum: purífica per infusiónem Sancti Spíritus cogitationes cordis nostri; ut te perfécte dilígere et digne laudare mereámur. U re igne Sancti Spíritus renes nostros et cor nostrum, Dómine: ut tibi casto córpore serviámus, et mundo corde placeámus. Mentes nostras, quǽsumus, Dómine, Paráclitus, qui a te procédit, illúminet: et indúcat in omnem, sicut tuus promísit Fílius, veritátem. A dsit nobis, quǽsumus, Dómine, virtus Spíritus Sancti: quæ et corda nostra cleménter expúrget, et ab ómnibus tueátur advérsis. Deus, qui corda fidélium Sancti Spíritus illustratione docuisti: da nobis in eódem Spíritu recta sápere; et de eius semper consolatione gaudere. C onsciéntias nostras, quǽsumus, Dómine, visitándo purífica: ut véniens Dóminus noster Iesus Christus, Fílius tuus, parata sibi in nobis invéniat mansiónem: Qui tecum vivit et regnat in unitate Spíritus Sancti, Deus, per omnia sǽcula sǽculorum. Amen. ( P reghiere prima della M essa - I taliano e L atino ) O ratio S. A mbrogii A d mensam dulcíssimi convívii tui, pie Dómine Iesu Christe, ego peccátor de própriis meis méritis nihil præsúmens, sed de tua confídens misericórdia et bonitáte, accédere véreor et contremísco. Nam cor et corpus hábeo multis crimínibus maculátum, mentem et linguam non caute custodítam. Ergo, o pia Déitas, o treménda maiéstas, ego miser, inter angústias deprehénsus, ad te fontem misericórdiæ recúrro, ad te festíno sanándus, sub tuam protectiónem fúgio: et, quem iúdicem sustinére néqueo, salvatórem habére suspíro. T ibi, Dómine, plagas meas osténdo, tibi verecúndiam meam détego. Scio peccáta mea multa et magna, pro quíbus tímeo: spero in misericórdias tuas, quárum non est númerus. Réspice ergo in me óculis misericórdiæ tuæ, Dómine Iesu Christe, Rex ætérne, Deus et homo, crucifíxus propter hóminem. Exáudi me sperántem in te: miserére mei pleni misériis et peccátis, tu qui fontem miseratiónis numquam manáre cessábis. S alve, salutáris víctima, pro me et omni humáno génere in patíbulo crucis oblata. S alve, nóbilis et pretióse sánguis, de vulnéribus crucifíxi Dómini mei Iesu Christi prófluens, et peccáta totíus mundi ábluens. Recordáre, Dómine, creatúræ tuæ, quam tuo sánguine redemísti. Poénitet me peccásse, cúpio emendáre quod feci. Aufer ergo a me, clementíssime Pater, omnes iniquitátes et peccáta mea; ut, purificátus mente et córpore, digne degustáre mérear Sancta sanctórum. E t concéde, ut hæc sancta prælibátio córporis et sánguinis tuis, quam ego indígnus súmere inténdo, sit peccatórum meórum remíssio, sit delictórum perfécta purgátio, sit túrpium cogitatiónum effugátio ac bonórum sénsuum regenerátio, operúmque tibi placéntium salúbris efficácia, ánimæ quoque et córporis contra inimicórum meórum insídias firmíssima tuítio. Amen. O ratio S. T homæ A quinatis O mnípotens, sempitérne Deus, ecce accédo ad sacraméntum unigéniti Fílii tui, Dómini nostri, Iesu Christi; accédo tamquam infírmus ad médicum vitæ, immúndus ad fontem misericórdiæ, cæcus ad lumen claritátis ætérnæ, páuper et egénus ad Dóminum coeli et terræ. R ogo ergo imménsæ largitátis tuæ abundántiam, quátenus meam curáre dignéris infirmitátem, laváre foeditátem, illumináre cæcitátem, ditáre paupertátem, vestíre nuditátem; ut panem Angelórum, Regem regum et Dóminum dominántium, tanta suscípiam reveréntia et humilitáte, tanta contritióne et devotióne, tanta puritáte et fide, tali propósito et intentióne, sicut éxpedit salúti ánimæ meæ. D a mihi, quæso, domínici Córporis et Sánguinis non solum suscípere sacraméntum, sed étiam rem et virtútem sacraménti. O mitíssime Deus, da mihi Corpus unigéniti Fílii tui, Dómini nostri, Iesu Christi, quod traxit de Vírgine Maria, sic suscípere, ut córpori suo mystico mérear incorporári, et inter eius membra connumerári. O amatíssime Pater, concéde mihi diléctum Fílium tuum, quem nunc velátum in via suscípere propóno, reveláta tandem fácie perpétuo contemplári: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen. Dopo aver recitato le preghiere, il Sacerdote prepara il Messale e il Calice, quindi indossa i paramenti sacri baciando la croce posta sull'amitto, sul manipolo e sulla stola, e nell'indossarli recita, per ognuno di essi, la preghiera prescritta.
INDUITUR SACERDOTALIBUS PARAMENTIS
(Mentre si lava le mani) D a, Dómine, virtútem mánibus meis ad abstergéndam omnem máculam: ut sine pollutióne mentis et córporis váleam tibi servíre. (All'amitto, mentre se lo poggia sul capo) I mpóne, Dómine, cápiti meo gáleam salútis, ad expugnándos diabólicos incúrsus. (Al camice, mentre lo indossa) D eálba me, Dómine, et munda cor meum; ut, in Sánguine Agni dealbátus, gáudiis pérfruat sempitérnis. (Al cíngolo, mentre se ne cinge) P ræcínge me, Dómine, cingulo puritátis, et extíngue in lumbis meis humórem libídinis; ut máneat in me virtus continéntiæ et castitátis. (Al manipolo, mentre se lo pone sul braccio sinistro) M érear, Dómine, portáre manípulum fletus et dolóris; ut cum exsultatióne recípiam mercédem labóris. (Alla stola, mentre se la pone sul collo) R edde mihi, Dómine, stolam immortalitátis, quam pérdidi in prævaricatióne primi paréntis: et, quamvis indígnus accédo ad tuum sacrum mystérium, mérear tamen gáudium sempitérnum. (Alla pianeta, mentre se la impone) D ómine, qui dixísti: Iugum meum suave est, et onus meum leve: fac, ut istud portáre sic váleam, quod cónsequar tuam grátiam. Amen.
BENEDICTIO AQUÆ
Quando si fa l’aspersione il Sacerdote, rivestito dei paramenti sacri (senza manipolo e pianeta), prepara in sacrestia l'acqua benedetta: acqua che userà poi per l'aspersione dei fedeli. V/. A diutórum nostrum + in nómine Dómini. R./ Qui feci coélum et terram. (Esorcismo del sale) V/. E xorcízo te, creatúra salis, per Deum + vivum, per Deum + verum, per Deum + sanctum, per Deum, qui te per Eliséum prophétam in aquam mitti iussit, ut sanarétur sterílitas aquæ: ut efficiáris sal exorcizátum in salútem credéntium: et sis ómnibus suméntibus te sánitas ánimæ et córporis et effúgiat atque discédat a loco, in quo aspérsum fúeris, omnis phantásia et nequítia vel versútia diabólicæ fraudis, omnísque spíritus immúndus adiurátur per eum qui ventúrus est iudicáre vivos et mórtuos, et sǽculum per ignem. R./ Amen. O remus. V/. I mménsam cleméntiam tuam, omnípotens ætérne Deus, humíliter implorámus: ut hanc creatúram salis, quam in usum géneris humáni tribuísti, bene+dícere, et sancti+ficare tua pietáti dignéris: ut sit ómnibus suméntibus salus mentis et córporis: et quídquid ex eo tactum vel respérsum fúerit, cáreat omni immundítia, omníque impugnatióne spiritális nequítiæ. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per omnia sǽcula sæculórum. R./ Amen. (Esorcismo dell’acqua) V/. E xorcízo te, creatúra aquæ, in nómine Dei + Patris omnipoténtis, et in nómine Iesu + Christi Fílii eius Dómini nostri, et in virtúte Spíritus + Sancti: ut fias aqua exorcizáta ad effugándam omnem potestátem inimíci, et ipsum inimícum eradicáre, et explantéare váleas cum ángelis suis apostátitcis: per virtútem eiúsdem Dómini nostri Iesu Christi: qui ventúrus est iudicáre vivos et mórtuos, et sǽculum per ignem. R./ Amen. O remus. V/. D eus, qui ad salútem humáni géneris, máxima quǽque sacraménta in aquárum substántia condidísti: adésto propítius invocatiónibus nostris, et eleménto huic multímodis purificatiónibus præparáto, virtútem tuæ bene+dictiónis infúnde: ut creatúra tua mystériis tuis sérviens, ad abigéndos dáemones, morbósque pelléndos, divínæ grátiæ sumat efféctum: ut quídquid in dómibus vel in locis fidélium hæc unda respérserit, cáreat omni immundítia, liberétur a noxa: non illic resídeat spíritus péstilens, non áura corrúmpens: discéndat omnes insídiæ laténtis inimíci: et si quid est, quod aut incolumitáti habitántium ínvidet, aut quiéti, aspersióne huius aquæ effúgiat atque discédat: ut salúbritas per invocatiónem sancti tui nóminis expetíta, ab ómnibus sit impugnatiónibus defénsa. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per omnia sǽcula sæculórum. R./ Amen. (Mescolanza del sale e dell'acqua: per tre volte a mo' di croce) V/. C ommíxtio salis et aquæ párite fiat, in nómine Pa+tris, et Fí+lii, et Spíritus + Sancti. R./ Amen. V/. D óminus vobíscum R./ Et cum spíritu tuo. O remus. V/. D eus invíctæ virtútis áuctor, et insuperábilis impérii Rex, ac semper magníficus triunphátor: qui advérsæ dominatiónis vires réprimis: qui inimíci rugiéntis sævítiam súperas: qui hostíles nequítias poténter expúgnas: te, Dómine, treméntes et súpplices deprecámur ac pétimus ut hanc creatúram salis et aquæ dignánter aspícias, benígnus illústres, pietátis tuæ rore sanctífices: ut ubicúmque fúerit aspérsa, per invocatiónem sancti nómnis tui, omnis infestátio immúndi spíritus abigátur: terrórque venenósi serpéntis procul pellátur: et præséntia sancti Spíritus nobis misericórdiam tuam poscéntibus, ubíque adésse dignétur. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte eiúsdem Spíritus Sancti, Deus, per omnia sǽcula sæculórum. R./ Amen.
ASPERSIO
Si fa solo ed unicamente di domenica, si fa prima della Messa principale, anche se la Messa è bassa (cioè non cantata solo letta). Il manipolo e la piante per il Celebrante si preparano allo scanno nel presbiterio dove successivamente l’aspersione verrà indossato dal Sacerdote. In Sacrestia si preparano il piviale, il secchiello con l’acqua benedetta e l’aspersorio e il libro col rito dell’aspersione; se non ci fosse il piviale, il celebrante compie il rito con la stola incrociata sul petto. I due Ministranti procedono all’altare ai lati del Celebrante, sostenendo i lembi del piviale; il 1.mo porta il secchiello il 2.do il libro. Arrivati all’altare, fatta la genuflessione, si inginocchiano sull’ultimo gradino, deponendo sui gradini il 1.mo la berrette del Celebrante e il 2do il libro; il 1mo porge al Celebrante, coi debiti baci, l’aspersorio intinto nell’acqua: quando il Celebrante ha asperso l’altare e se stesso, tutti si alzano; il Celebrante asperge i due Ministranti, il Clero, se c’è, e poi il popolo. Durante l’aspersione i due chierici stanno sempre ai lati del Celebrante sostenendo i lembi del piviale: e il 1.mo porta anche il secchiello affinché il Celebrante vi possa opportunamente intingere l’aspersorio. Al termine dell’aspersione, il 1.mo riceve l’aspersione; tornati all’altare, lasciano i lembi del piviale, che sostengono poi durante l’orazione; 2.do consegna e ritira a suo tempo il libro. Al termine dell’orazione, genuflette in gradu e vanno allo scanno; il celebrante si toglie con l’aiuto del Ministrante il piviale e si mette il manipolo e la pianeta. Il coro e i fedeli, che rimangono in piedi, cantano insieme al Sacerdote l'Antifona e il Salmo dell'Asperges o del Vidi Aquam. Nel corso dell'aspersione, i fedeli chínano il capo e si ségnano. Extra tempus paschale Nella I Domenica di Passione non si dice il Gloria Patri nella II Domenica di Passione o delle Palme non si fa l'aspersione. Antiphona A spérges me, Dómine, hyssópo et mundábor: lavábis me, et super nivem dealbábor. Psalmus 50 M iserére mei, Deus, secúndum magnam * misericórdiam tuam. G loria Patri, et Filio, * et Spirítui Sancto, S icut erat in princípio et nunc et semper, * et in sæcula sæculórum. Amen. Antiphona A spérges me, Dómine, hyssópo et mundábor: lavábis me, et super nivem dealbábor. V/. O sténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam. R/. Et salutáre tuum da nobis. V/. D ómine exáudi oratiónem meam. R/. Et clamor meus ad te véniat. V/. D óminus vobíscum. R/. Et cum spíritu tuo. O remus V/. E xáudi nos, Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus, et míttere dignéris sanctum ángelum tuum de coélis, qui custódiat, fóveat, prótegat, vísitet, atque deféndat omnia habitántes in hoc habitáculo: Per Christum Dóminum nostrum. R/. Amen. Tempore paschali Dalla Domenica di Pasqua fino alla Pentecoste inclusa. Antiphona V idi aquam egrediéntem de Templo a látere dextro, allelúia; Et omnes ad quos pervénit aqua ista salvi facti sunt, et dícent: allelúia, allelúia. Psalmus 117 C onfitémini Dómino quóniam bonus: quóniam in sǽculum misericórdia eius. G loria Patri, et Filio, * et Spirítui Sancto. S icut erat in princípio et nunc et semper, * et in sæcula sæculórum. Amen. Antiphona V idi aquam egrediéntem de Templo a látere dextro, allelúia; Et omnes ad quos pervénit aqua ista salvi facti sunt, et dícent: allelúia, allelúia. V/. O sténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam, Allelúia. R/. Et salutáre tuum da nobis, Allelúia. V/. D ómine exáudi oratiónem meam. R/. Et clamor meus ad te véniat. V/. D óminus vobíscum. R/. Et cum spíritu tuo. O remus V/. E xáudi nos, Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus, et míttere dignéris sanctum ángelum tuum de coélis, qui custódiat, fóveat, prótegat, vísitet, atque deféndat omnia habitántes in hoc habitáculo: Per Christum Dóminum nostrum. R/. Amen.

www.maranatha.it | SESTRI LEVANTE (Genoa) Italy