|
28 GIUGNO
VIGILIA DEI
SANTI PIETRO E PAOLO
VIGILIA Ss. PETRI et PAULI APOSTOLORUM
INTRÓITUS
Joann. 21, 18-19. Dicit Dóminus Petro: Cum esses júnior,
cingébas te et ambulábas, ubi volébas: cum autem senúeris,
exténdes manus tuas, et álius te cinget et ducet, quo tu non
vis: hoc autem dixit, signíficans, qua morte clarificatúrus
esset Deum. Ps. 18, 1. Coeli enárrant glóriam Dei: et
ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum. Glória Patri.
Il Signore dice a Pietro: Quando eri più giovane ti cingevi e
andavi dove volevi; ma quando sarai vecchio stenderai le tue
braccia e un altro ti cingerà e ti condurrà dove tu non vuoi. E
disse queso alludendo alla morte con la quale avrebbe
glorificato Dio e il firmamento proclama l’opera della sue mani.
Gloria al Padre.
ORÁTIO
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut nullis nos permíttas
perturbatiónibus cóncuti; quos in apostólicæ confessiónis petra
solidásti. Per Dóminum.
Non permettere, o Dio onnipotente, che siamo scossi da alcun
turbamento noi, che Tu hai saldamente fondato sulla roccia della
fede apostolica. Per il nostro Signore.
EPISTOLA
Léctio Actuum Apostolórum. Act. 3, 1-10.
In diébus illis: Petrus et Joánnes ascendébant in templum ad
horam oratiónis nonam. Et quidam vir, qui erat claudus ex útero
matris suæ, bajulabátur: quem ponébant cotídie ad portam templi,
quæ dícitur Speciósa, ut péteret eleemósynam ab introeúntibus in
templum. Is cum vidísset Petrum et Joánnem incipiéntes introíre
in templum, rogábat, ut eleemósynam acciperet. Intuens autem in
eum Petrus cum Joánne, dixit: Réspice in nos. At ille intendébat
in eos, sperans se áliquid acceptúrum ab eis. Petrus autem
dixit: Argéntum et aurum non est mihi; quod autem habeo, hoc
tibi do: In nómine Jesu Christi Nazaréni surge, et ámbula.
Et apprehénsa manu ejus déxtera, allevávit eum, et protínus
consolidátæ sunt bases ejus et plantæ. Et exsíliens stetit, et
ambulábat: et intrávit cum illis in templum, ámbulans et
exsíliens et laudans Deum. Et vidit omnis populus eum ambulántem
et laudántem Deum. Cognoscébant autem illum, quod ipse erat, qui
ad eleemósynam sedébat ad Speciósam portam templi: et impléti
sunt stupore et écstasi in eo, quod contígerat illi.
M. - Deo grátias.
Un giorno Pietro e Giovanni salivano al tempio per la preghiera
verso le tre del pomeriggio. Qui di solito veniva portato un
uomo, storpio fin dalla nascita e lo ponevano ogni giorno presso
la porta del tempio detta "Bella" a chiedere l'elemosina a
coloro che entravano nel tempio. Questi, vedendo Pietro e
Giovanni che stavano per entrare nel tempio, domandò loro
l'elemosina. Allora Pietro fissò lo sguardo su di lui insieme a
Giovanni e disse: "Guarda verso di noi". Ed egli si volse verso
di loro, aspettandosi di ricevere qualche cosa. Ma Pietro gli
disse: "Non possiedo né argento né oro, ma quello che ho te lo
do: nel nome di Gesù Cristo, il Nazareno, cammina!". E, presolo
per la mano destra, lo sollevò. Di colpo i suoi piedi e le
caviglie si rinvigorirono e balzato in piedi camminava; ed entrò
con loro nel tempio camminando, saltando e lodando Dio. Tutto il
popolo lo vide camminare e lodare Dio e riconoscevano che era
quello che sedeva a chiedere l'elemosina alla porta Bella del
tempio ed erano meravigliati e stupiti per quello che gli era
accaduto.
M. - Deo grátias.
GRADUALE
Ps. 18, 5 et 2.
In omnem terram exívit sonus eórum: et in fines orbis terræ
verba eórum. Coeli enárrant glóriam Dei: et ópera mánuum ejus
annúntiat firmaméntum.
Ps. 18, 5 et 2. La loro voce si è diffusa per tutto il mondo,
e la loro parola sino ai confini della terra. I cieli narrano la
gloria di Dio e il firmamento proclama l’opera delle sue mani.
EVANGÉLIUM
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Joánnem. Joann. 21,
15-19.
In illo témpore: Dixit Jesus Simóni Petro: Simon Joánnis,
díligis me plus his? Dicit ei: Etiam, Dómine, tu scis, quia amo
te. Dicit ei: Pasce agnos meos. Dicit ei íterum: Simon Joánnis,
díligis me? Ait illi: Etiam, Dómine, tu scis, quia amo te. Dicit
ei: Pasce agnos meos. Dicit ei tértio: Simon Joánnis, amas me?
Contristátus est Petrus, quia dixit ei tértio, Amas me? et dixit
ei: Dómine, tu ómnia nosti: tu scis, quia amo te. Dixit ei:
Pasce oves meas. Amen, amen, dico tibi: cum esses júnior,
cingébas te et ambulábas, ubi volébas: cum autem senúeris,
exténdes manus tuas, et álius te cinget et ducet, quo tu non
vis. Hoc autem dixit, signíficans, qua morte clarificatúrus
esset Deum.
M. – Laus tibi Christe.
In quel tempo, Gesù disse a Simon Pietro: "Simone di Giovanni,
mi vuoi bene tu più di costoro?". Gli rispose: "Certo, Signore,
tu lo sai che ti voglio bene". Gli disse: "Pasci i miei
agnelli". Gli disse di nuovo: "Simone di Giovanni, mi vuoi
bene?". Gli rispose: "Certo, Signore, tu lo sai che ti voglio
bene". Gli disse: "Pasci le mie pecorelle". Gli disse per la
terza volta: "Simone di Giovanni, mi vuoi bene?". Pietro rimase
addolorato che per la terza volta gli dicesse: Mi vuoi bene?, e
gli disse: "Signore, tu sai tutto; tu sai che ti voglio bene".
Gli rispose Gesù: "Pasci le mie pecorelle. In verità, in verità
ti dico: quando eri più giovane ti cingevi la veste da solo, e
andavi dove volevi; ma quando sarai vecchio tenderai le tue
mani, e un altro ti cingerà la veste e ti porterà dove tu non
vuoi". Questo gli disse per indicare con quale morte egli
avrebbe glorificato Dio. E detto questo aggiunse: "Seguimi".
M. – Laus tibi Christe.
ANTÍPHONA AD OFFERTÓRIUM
Ps. 138, 17.
Mihi autem nimis honoráti sunt amíci tui, Deus: nimis
confortátus est principátus eórum.
Ps. 138, 17. Ho grande stima per i tuoi amici, o Signore ; la
loro potneza ha solide basi.
SECRÉTA
Munus pópuli tui, quǽsumus, Dómine, apostólica intercessióne
sanctífica: nosque a peccatórum nostrórum máculis emúnda. Per
Dóminum.
Santifica, o Signore, per intercessione degli Apostoli,
l’offerta del tuo popolo, e purificaci dalle macchie dei nostri
peccati. Per il nostro Signore.
PREFAZIO DEGLI APOSTOLI
COMMÚNIO
Joann.
21, 15 et 17.
Simon Joánnis, díligis me plushis? Dómine, tu ómnia nosti: tu
scis, Dómine, quia amo te.
Joann. 21, 15 et 17.
Simone di Giovanni mi ami tu più di questi? Signore! Tu sai
tutto: Tu conosci che T’amo.
POSTCOMMÚNIO
Quos coelésti, Dómine, álii ménto satiásti: apostólicis
intercessiónibus ab omni adversitáte custódi.
Per Dóminum nostrum.
Quelli, o Signore, che hai saziato con un cibo celeste,
proteggili, per intercessione degli Apostoli, da ogni avversità.
Per il nostro Signore. |