|
Posticipazione della Festa del Corpus
Dómini
II DOMENICA DOPO PENTECOSTE
CORPUS DÓMINI
DOMÍNICA II POST PENTECOSTEN
INTRÓITUS
Ps.
80, 17 - Cibávit eos ex ádipe
fruménti, allelúia: et de petra, melle saturávit eos, allelúia,
allelúia, allelúia. Ps. 80, 2 - Exsultáte Deo adiutóri
nostro: iubiláte Deo Iacob. Glória Patri… Ps. 80, 17 -
Cibávit eos ex ádipe…
Sal. 80, 17 - Li ha nutriti col
fiore del frumento, allelúia: e li ha saziati col miele
scaturito dalla roccia, allelúia, allelúia, allelúia. Sal. 80, 2
- Esultate in Dio nostro aiuto: rallegratevi nel Dio di
Giacobbe. Gloria al Padre… Sal. 80, 17 - Li ha nutriti col
fiore…
ORÁTIO
Deus, qui nobis sub Sacraménto mirábili passiónis tuæ memóriam
reliquísti: tríbue, quǽsumus, ita nos Córporis et Sánguinis tui
sacra mystéria venerári; ut redemptiónis tuæ fructum in nobis
iúgiter sentiámus. Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte
Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Sancti
nóminis tui, Dómine, timórem páriter et amórem fac nos habére
perpétuum: quia numquam tua gubernatióne destítuis, quos in
soliditáte tuæ dilectiónis instítuis. Per Dóminum nostrum Iesum
Christum, Fílium tuum, qui tecum vívit et regnat in unitáte
Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
M. - Amen.
O Dio, che nell’ammirabile
Sacramento ci lasciasti la memoria della tua Passione:
concedici, Te ne preghiamo, di venerare i sacri misteri del tuo
Corpo e del tuo Sangue cosí da sperimentare sempre in noi il
frutto della tua redenzione. Tu che sei Dio, e vivi e regni con
Dio Padre, nell’unità dello Spirito Santo, per tutti i sécoli
dei sécoli. Del tuo santo nome, o Signore, fa che nutriamo
perpetuo timore non meno che amore, poiché non privi mai del tuo
aiuto quelli che stabilisci nella saldezza della tua dilezione.
Per il nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive
regna con Te, nell’unità dello Spirito Santo, per tutti i sécoli
dei sécoli.
EPISTOLA
Léctio Epístolæ B.
Pauli Ap. ad Corínthios, I, 11, 23-29
Fratres: Ego énim accépi a Dómino quod et trádidi vobis, quóniam
Dóminus Iesus in qua nocte tradebátur, accépit panem, et grátias
ágens fregit, et dixit: Accípite, et manducáte: hoc est corpus
meum, quod pro vobis tradétur: hoc fácite in meam
commemoratiónem. Simíliter et cálicem, postquam coenávit, dícens:
Hic calix novum testaméntum est in meo sánguine. Hoc fácite,
quotiescúmque bibétis, in meam commemoratiónem. Quotiescúmque
enim manducábitis panem hunc, et cálicem bibétis, mortem Dómini
annuntiábitis, donec véniat. Itaque quicúmque manducáverit panem
hunc, vel bíberit cálicem Dómini indígne, reus erit córporis et
sánguinis Dómini.
Probet áutem seípsum homo: et sic de pane illo edat, et de
cálice bibat. Qui enim mandúcat et bibit indígne, iudícium sibi
mandúcat et bibit: non diiúdicans corpus Dómini.
M. - Deo grátias.
Fratelli: Io stesso ho appreso dal Signore quello che ho
insegnato a voi: il Signore Gesú, nella stessa notte nella quale
veniva tradito: prese il pane, e rendendo grazie, lo spezzò e
disse: Prendete e mangiate, questo è il mio corpo che sarà
immolato per voi: fate questo in memoria di me. Similmente, dopo
cena, prese il calice, dicendo: Questo calice è il nuovo patto
nel mio sangue, tutte le volte che ne berrete, fate questo in
memoria di me. Infatti, tutte le volte che mangerete questo pane
e berrete questo calice, annunzierete la morte del Signore fino
a quando Egli verrà. Chiunque perciò avrà mangiato questo pane e
bevuto questo calice indegnamente, sarà reo del Corpo e del
Sangue del Signore. Dunque, l’uomo esamini sé stesso e poi mangi
di quel pane e beva di quel calice: chi infatti mangia e beve
indegnamente, mangia e beve la sua condanna, non riconoscendo il
corpo del Signore.
M. - Deo grátias.
GRADUALE
Ps.
144, 15-16 - Oculi ómnium in te spérant, Dómine: et tu das illis
escam in témpore opportúno.
Aperis tu manum tuam: et imples omne ánimal benedictióne.
Sal. 144, 15-16 - Gli occhi di tutti sperano in Te, o
Signore: e Tu concedi loro il cibo a tempo opportuno. Apri la
tua mano: e colma ogni essere vivente della tua benedizione.
ALLELÚIA
Allelúia, allelúia. Io. 6, 56-57 - Caro mea vere
est cibus, et sánguis meus vere est potus: qui mandúcat meam
carnem, et bibit meum sánguinem, in me manet, et ego in eo.
Allelúia..
Allelúia, allelúia.
Gio. 6, 56-57 - La mia carne è
vera mente cibo, e il mio sangue è veramente bevanda: chi mangia
la mia carne e beve il mio sangue, rimane in me e io in lui.
Allelúia..
SEQUÉNTIA
1 Lauda Sion, Salvatórem, / lauda ducem et pastórem, / in
hymnis et cánticis. 2 Quantum potes, tantum aude: / quia maior
omni laude, / nec laudáre súfficis. 3 Laudis thema speciális, /
panis vivus et vitális, / hódie propónitur. 4 Quem in sacræ
mensa coenæ, / turbæ fratrum duodénæ, / datum non ambígitur.
5 Sit laus plena,
sit sonóra, / sit iucúnda, sit decóra / mentis iubilátio. 6 Dies
énim solémnis ágitur, / in qua mensæ prima recólitur / huius
institútio. 7 In hac mensa
novi Regis, / novum Pascha novæ legis, / Phase vetus términat. 8
Vetustátem nóvitas, / umbram fugat véritas, / noctem lux
elíminat. 9 Quod in coena Christus gessit, / faciéndum hoc
expréssit / in sui memóriam.
10 - Docti sacris
institútis, / panem, vinum in salútis / consecrámus hóstiam. 11
- Dogma datur Christiánis, / quod in carnem tránsit panis, / et
vinum in sánguinem.
12 - Quod non capis, quod non vides, / animósa firmat fides, /
præter rerum órdinem. 13 - Sub divérsis speciébus, / signis
tantum, et non rebus, / latent res exímiæ. 14 - Caro cibus,
sánguis potus: / manet tamen Christus totus, / sub utráque
spécie. 15 - A suménte non concísus, / non confráctus, non
divísus: / ínteger accípitur. 16 - Sumit unus, sumunt mille: /
quantum isti, tantum ille: / nec sumptus consúmitur. 17 - Sumunt
boni, sumunt mali: / sorte tamen inæquáli, / vitæ vel intéritus.
18 - Mors est malis, vita bonis: / vide paris sumptiónis, / quam
sit dispar éxitus. 19 - Fracto demum sacrámento, / ne vacílles,
sed meménto, / tantum esse sub fragménto, / quantum toto
tégitur. 20 - Nulla rei fit scissúra: / signi tantum fit
fractúra, / qua nec status, nec statúra, / signáti minúitur. 21
- Ecce Panis Angelórum, / factus cibus viatórum: / vere
panis filiórum, / non mitténdus cánibus. 22 - In figúris
præsignátur, / cum Isaac immolátur: / Agnus Paschæ deputátur: /
datur manna pátribus. 23 - Bone pastor, panis vere, / Iesu,
nostri miserére: / tu nos pasce, nos tuére: / tu nos bona fac
vidére, / in terra vivéntium. 24 - Tu, qui cuncta scis et vales:
/ qui nos pascis hic mortáles: / tuos tibi commensáles, /
coherédes et sodáles, / fac sanctórum cívium.
Amen. Allelúia.
1 Loda, o Sion, il Salvatore, loda il capo e il pastore, con
inni e càntici. 2 Quanto puoi, tanto inneggia: ché è superiore a
ogni lode, né basta il lodarlo. 3 Il pane vivo e vitale è il
tema di lode speciale, che oggi si propone. 4 Che nella mensa
della sacra cena, fu distribuito ai dodici fratelli, è indubbio.
5 Sia lode piena, sia sonora, sia giocondo e degno il giúbilo
della mente. 6 Poiché si celebra il giorno solenne, in cui in
primis fu istituito questo banchetto. 7 In questa mensa del
nuovo Re, la nuova Pasqua della nuova legge estingue l’antica. 8
Il nuovo rito allontana l’antico, la verità l’ombra, la luce
elímina la notte. 9 Ciò che Cristo fece nella cena, ordinò che
venisse fatto in memoria di sé. 10 - Istruiti dalle sacre leggi,
consacriamo nell’ostia di salvezza il pane e il vino. 11 - Ai
Cristiani è dato il dogma: che il pane si muta in carne, e il
vino in sangue. 12 - Ciò che non capisci, ciò che non vedi, lo
afferma pronta la fede, oltre l’ordine naturale. 13 - Sotto
specie diverse, che son solo segni e non sostanze, si celano
realtà sublimi. 14 - La carne è cibo, il sangue bevanda, ma
Cristo è intero sotto l’una e l’altra specie. 15 - Da chi lo
assume, non viene tagliato, spezzato, diviso: ma preso
integralmente. 16 - Lo assuma uno, lo assumino in mille: quanto
riceve l’uno tanto gli altri: né una volta ricevuto viene
consumato. 17 - Lo assumono i buoni e i cattivi: ma con diversa
sorte di vita e di morte. 18 - Pei cattivi è morte, pei buoni
vita: oh che diverso ésito ha una stessa assunzione! 19 -
Spezzato poi il Sacramento, non temere, ma ricorda che tanto è
nel frammento quanto nel tutto. 20 - Non v’è alcuna separazione:
solo un’apparente frattura, né vengono diminuiti stato e
grandezza del simboleggiato. 21 - Ecco il pane degli Angeli,
fatto cibo dei viandanti: in vero il pane dei figli non è da
gettare ai cani. 22 - Prefigurato con l’immolazione di Isacco,
col sacrificio dell’Agnello Pasquale, e con la manna donata ai
padri. 23 - Buon pastore, pane vero, o Gesú, abbi pietà di noi:
Tu ci pasci, ci difendi: fai a noi vedere il bene nella terra
dei viventi. 24 - Tu che tutto sai e tutto puoi: che ci pasci,
qui, mortali: fa che siamo tuoi commensali, coeredi e compagni
dei santi del cielo. Amen. Allelúia
EVANGÉLIUM
Sequéntia S. Evangélii secundum Ioánnem, 6, 56-59
In illo témpore: Dixit Iesus turbis
Iudæórum: Caro mea vere est cibus, et sánguis meus vere est
potus. Qui mandúcat
meam carnem, et bibit meum sánguinem, in me manet, et ego in
illo. Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem:
et qui mandúcat me, et ipse vivet propter me. Hic est panis, qui
de coelo descéndit. Non sicut manducavérunt patres vestri manna,
et mórtui sunt. Qui mandúcat hunc panem, vivet in ætérnum.
M. - Laus tibi Christe.
In quel tempo: Gesú disse alle folle
dei Guidei: La mia carne è veramente cibo, e il mio sangue è
veramente bevanda. Chi mangia la mia carne e beve il mio sangue,
vive in me e io in lui. Come è vivo il Padre che mi ha mandato,
e io vivo del Padre, cosí chi mangia la mia carne vive di me.
Questo è il pane che discende dal cielo. Non come i vostri padri
che mangiarono la manna e sono morti. Chi mangia questo pane
vivrà in eterno.
ANTÍPHONA AD OFFERTÓRIUM
Lev. 21, 6 - Sacerdótes Dómini incénsum et panes ófferunt
Deo: et ídeo sancti erunt Deo suo, et non pólluent nomen eius,
allelúia.
Lev. 21, 6 - I sacerdoti del
Signore offrono incenso e pane a Dio: perciò saranno santi per
il loro Dio e non profaneranno il suo nome, allelúia.
SECRÉTA
Ecclésiæ tuæ, quǽsumus, Dómine, unitátis et pacis propítius dona
concéde: quæ sub oblátis munéribus mystice designántur. Per
Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vívit et
regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula
sæculórum.
M. - Amen.
O Signore, Te ne preghiamo,
concedi propizio alla tua Chiesa i doni dell’unità e della pace,
che misticamente son figurati dalle oblazioni presentate. Per il
nostro Signore Gesú Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive regna
con Te, nell’unità dello Spirito Santo, per tutti i sécoli dei
sécoli.
PREFAZIO DELLA SS. TRINITÀ
COMMÚNIO
I Cor., 11, 26-27 - Quotiescúmque manducábitis panem hunc,
et cálicem bibétis, mortem Dómini annuntiábitis, donec véniat:
itaque quicúmque manducáverit panem, vel bíberit cálicem Dómini
indígne, reus erit córporis et sánguinis Dómini, allelúia.
I Cor., 11, 26-27 - Tutte le volte
che mangerete questo pane e berrete questo calice, annunzierete
la morte del Signore, finché verrà: ma chiunque avrà mangiato il
pane e bevuto il sangue indegnamente sarà reo del Corpo e del
Sangue del Signore, allelúia.)
POSTCOMMÚNIO
Fac nos, quǽsumus, Dómine, divinitátis tuæ sempitérna fruitióne
repléri: quam pretiósi Córporis et Sánguinis tui temporális
percéptio præfigúrat: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in
unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Sumptis munéribus sacris, quǽsumus, Dómine: ut, cum
frequentatióne mystérii, crescat nostræ salútis efféctus. Per
Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vívit et
regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula
sæculórum.
M. - Amen.
O Signore, Te ne preghiamo, fa che
possiamo godere del possesso eterno della tua divinità:
prefigurato dal tuo prezioso Corpo e Sangue che ora riceviamo.
Tu che sei Dio, e vivi e regni con Dio Padre, nell’unità dello
Spirito Santo, per tutti i secoli dei secoli. Ricevuti, o
Signore, i sacri doni, Ti preghiamo affinché frequentando questi
divini misteri, cresca l’effetto della nostra salvezza. Per il
nostro Signore Gesù Cristo, tuo Figlio, che è Dio, e vive regna
con Te, nell’unità dello Spirito Santo, per tutti i sécoli dei
sécoli.
PROCESSIONE
1 Pange, Lingua, Gloriósi Córporis mystérium,
Sanguinísque pretiósi, Quem in mundi prétium Fructus ventris
generósi Rex effúdit géntium. 2 Nobis datus, nobis natus Ex
intácta Vírgine, Et in mundo conversátus, Sparso verbi sémine,
Sui moras incolátus Miro cláusit órdine. 3 In suprémæ nocte
coenæ Recúmbens cum frátribus, Observáta lege plene Cibis in
legálibus, Cibum turbæ duodénæ Se dat suis mánibus. 4 Verbum
caro, panem verum Verbo carnem éfficit, Fitque Sánguis Christi
merum, Et si sensus déficit Ad firmándum cor sincérum Sola fides
súfficit. (genufléctitur) 5 Tantum Ergo Sacraméntum
Venerémur cérnui: Et antíquum documéntum Novo cedat rítui:
Prǽstet fides suppleméntum Sénsuum deféctui. (surgétur) 6
Genitóri, Genitóque Laus et iubilátio, Salus, honor, virtus
quoque Sit et benedíctio: Procedénti ab utróque Compar sit
laudátio. Amen.
1 Canta, o lingua, del glorioso
Corpo, il mistero, E del Sangue prezioso, Che a riscatto del
mondo Ha sparso il Re delle genti Frutto di seno generoso. 2 A
noi dato, nato per noi Da pura Vergine, Dopo aver vissuto nel
mondo E sparso il seme della parola, La sua vita mortale Chiuse
colla mirabile istituzione. 3 Nella notte dell’ultima cena,
Sedendo a mensa coi fratelli, Osservata pienamente la legge
Intorno ai cibi legali, Ai suoi Dodici dà in cibo Se stesso con
le proprie mani. 4 Il Verbo incarnato, trasforma Con una parola
il pane nel suo Corpo E il vino nel proprio Sangue, E se i
nostri sensi sono deboli A confermare un cuor sincero Basta la
sola fede. (ci si inginocchia) 5 Cosí tanto Sacramento, dunque,
Veneriamo prostrati: E l’antico rito Ceda al nuovo: Supplisca la
fede Al difetto dei sensi. (Ci si rialza) 6 Al Padre e al Figlio
Sia lode e giubilo, Salute, onore e potenza, Sia, e benedizione:
Allo Spirito Santo Sia pari lode. Amen.
(Se la processione dura piú a lungo, si
canta l’inno seguente)
1 Sacris Solémniis iúncta sint
gàudia, Et ex præcórdiis sonent præcónia: Recédant vétera, nova
sint ómnia, Corda, voces et ópera. 2 Noctis recólitur coena
novíssima, Qua Christus créditur ágnum et ázyma Dedísse
frátribus, iúxta legítima Priscis indúlta pátribus. 3 Post agnum
typicum, explétis épulis, Corpus Domínicum datum discípulis, Sic
totum ómnibus, quod totum síngulis, Eius fatémur mánibus. 4
Dedit fragílibus córporis férculum, Dedit et trístibus sánguinis
póculum, Dicens: Accípite quod trado vásculum, Omnes ex eo
bíbite. 5 Sic sacrifícium istud instítuit, Cuius offícium
commítti vóluit Solis presbyteris, quíbus sic cóngruit, Ut
sumant, et dent céteris.
6 Panis Angélicus
fit panis hóminum: Dat panis coélicus figúris términum: O res
mirábilis! mandúcat Dóminum Páuper, servus, et húmilis. 7 Te
trina Déitas únaque póscimus, Sic nos tu vísita, sicut te
cólimus: Per tuas sémitas duc nos quo téndimus, Ad lucem quam
inhábitas. Amen.
1 Alla sacra solennità uniamo i
gaudi, E dai cuori si innalzino le lodi: Si allontani il vecchio
e tutto sia nuovo, I cuori, le voci, le opere. 2 Celebriamo
l’ultima cena, In cui crediamo che Cristo, l’agnello e gli
àzzimi Diede ai suoi fratelli, giusta la legge Data agli antichi
padri. 3 Dopo l’agnello tipico, terminata la cena, Il Corpo del
Signore fu dato ai discepoli, Tutto a tutti e tutto a ciascuno,
Dalle sue proprie mani. 4 Diede ai deboli il cibo del Corpo,
Diede ai mesti la bevanda del Sangue, Dicendo: Prendete il
calice che vi porgo E bevete tutti da esso. 5 Così istituì
questo Sacrificio Il cui ufficio volle affidare Ai soli
sacerdoti, ai quali così spetta Assumerlo e darlo agli altri. 6
Il Pane Angelico si fa pane degli uomini Il Pane celeste pone
fine alle figurazioni: O cosa mirabile! Mangia il Signore Il
povero, il servo, l’umile. 7 Ti preghiamo, Deità Trina e Una,
Visitaci così come Ti onoriamo: Guidaci per i tuoi sentieri a
cui tendiamo, Alla luce che Tu abiti. Amen
|